Opublikowano: 2023-06-22 ǀ Zaktualizowano: 2023-07-05
Historia firmy
Lululemon Athletica
Zapoznaj się z danymi finansowymi Lululemon Athletica.
Od ponad 20 lat Lululemon Athletica jest synonimem modnej odzieży sportowej i cieszy się lojalnością klientów na całym świecie — przede wszystkim dzięki wysokiej jakości i trwałości swoich produktów. Założyciel firmy, Chip Wilson, wielokrotnie wywoływał kontrowersje publicznymi wypowiedziami, nie zahamowało to jednak sukcesu przedsiębiorstwa. Firma rozwija się w imponującym tempie i od dawna mierzy się z takimi gigantami branży jak Under Armour i Nike.
| Rok założenia | 1998 |
| Założyciel | Chip Wilson |
| Siedziba | Vancouver, Kolumbia Brytyjska, Kanada |
| Kluczowe osoby |
Calvin McDonald (dyrektor generalny) Glenn Murphy (przewodniczący) Meghan Frank (dyrektor finansowa) Kristin Brady (dyrektor ds. produktów) Celeste Burgoyne (EPP, region obu Ameryk) |
| Produkty | Odzież sportowa i akcesoria |
| Obszary działalności |
Lululemon Athletica OQOQO Ivivva Athletica |
| Marki | Lab |
| Strona internetowa | lululemon.com |
-
1998: Założenie firmy w Vancouver
Ekscentryczny przedsiębiorca Chip Wilson, który zasłynął w prasie kontrowersyjnymi wypowiedziami, założył w Vancouver firmę produkującą specjalistyczną odzież do jogi dla kobiet i mężczyzn. Pierwsze projekty koncentrowały się na damskiej odzieży do jogi, lecz w kolejnych latach ofertę poszerzono o akcesoria, odzież wierzchnią oraz osobną linię męską.
Założenie firmy Lululemon w Vancouver w Kanadzie -
2000: Otwarcie pierwszego sklepu
Początkowo Wilson prowadził za dnia studio projektowe, które wieczorami zamieniało się w studio jogi. W 2000 roku otworzył jednak pierwszy sklep stacjonarny przy West 4th Avenue w dzielnicy Kitsilano w Vancouver. Jego celem było stworzenie miejsca, które nie tylko sprzedawałoby odzież sportową, lecz także służyło lokalnej społeczności jako przestrzeń spotkań. Dzielnicę — niegdyś hipisowską enklawę podobną do Haight-Ashbury w San Francisco — zamieszkiwali młodzi miejscy specjaliści i rodziny zainteresowane modą oraz stylowymi dodatkami.
To właśnie stąd światowy boom na odzież athleisure nabrał rozpędu. Wokół produktów Lululemon powstała wyjątkowo oddana społeczność, a popularność marki stała się tak duża, że zaczęły powstawać sklepy specjalizujące się w sprzedaży używanej odzieży i akcesoriów Lululemon. -
2005: Poszukiwanie inwestorów
Aby pozyskać kapitał i przygotować firmę do debiutu giełdowego, Wilson zaprosił do niej inwestorów. Wśród nich znalazł się Robert Meers, były członek kierownictwa Reeboka.
Firma zarejestrowała znak towarowy swojej tkaniny Luon, wykonanej z nylonowych mikrowłókien. W późniejszych latach opracowała kolejne opatentowane materiały we własnym laboratorium badawczo-rozwojowym „Whitespace”.
Lululemon patentuje własną tkaninę Luon -
2007: Debiut giełdowy firmy
W 2007 roku firma weszła na giełdę, pozyskując 327,6 mln dolarów ze sprzedaży 18,2 mln akcji.
„The New York Times” poinformował, że Lululemon bezpodstawnie przypisywało produktowi Vitasea właściwości „przeciwzapalne, antybakteryjne, nawilżające i detoksykujące”. Twierdzenia te okazały się nieprawdziwe, dlatego kanadyjski organ regulacyjny nakazał firmie usunąć z produktów wszystkie deklaracje dotyczące korzyści zdrowotnych. -
2008: Christine Day obejmuje stanowisko dyrektor generalnej
Christine Day, była współprezeska Starbucks International, została dyrektor generalną firmy.
-
2010: Wycofanie produktów z rynku
Firma musiała wycofać serię toreb wielokrotnego użytku z powodu ponadprzeciętnego stężenia ołowiu.
-
2012: Pozew o naruszenie patentu
Lululemon pozwało swojego dostawcę, G-III Apparel Group, zarzucając mu naruszenie patentu na wzór spodni do jogi. Sprawa wzbudziła zdziwienie między innymi dlatego, że powództwo wytoczył projektant, który wcześniej sam starał się chronić swoją własność intelektualną za pomocą patentów. Jeszcze w tym samym roku strony zawarły ugodę pozasądową.
-
2013: Szybki rozwój firmy
Magazyn „Fortune” po raz trzeci z rzędu zaliczył Lululemon do najszybciej rozwijających się firm. W tym samym roku przedsiębiorstwo wycofało kolekcję spodni o „niedopuszczalnym” stopniu prześwitywania. Wycofanie objęło około 17 procent wszystkich sprzedanych spodni damskich. Niedługo później, w następstwie strat finansowych i wizerunkowych, Day zrezygnowała ze stanowiska dyrektor generalnej, Sheree Waterson ustąpiła ze stanowiska dyrektor ds. produktów, a Wilson przestał pełnić funkcję przewodniczącego. Następcą Day na stanowisku dyrektora generalnego został Laurent Potdevin, były prezes TOM Shoes.
-
2014: Wejście na rynek europejski
Lululemon weszło na rynek europejski, zapowiadając otwarcie swojego pierwszego sklepu detalicznego — salonu flagowego w londyńskim Covent Garden.
-
2015: Wilson odchodzi z rady dyrektorów
Wilson ogłosił odejście z rady i wskazał na swojego następcę Michaela Caseya, byłego dyrektora wykonawczego rady. Po rezygnacji wielokrotnie wykorzystywał własną stronę internetową chipwilson.com do krytykowania Lululemon. Kontrowersyjne wypowiedzi znalazły się również w książce założyciela „The Story of Lululemon”.
-
2016: Ekspansja w Japonii
W tym samym roku firma rozpoczęła ekspansję w Japonii, gdzie obecnie prowadzi kilka sklepów, głównie w Tokio.
Firma uruchomiła program wsparcia „Here to Be”, do którego mogły zgłaszać się prowadzone przez lokalne społeczności organizacje non-profit z całego świata, działające na rzecz wspólnego dobrostanu ludzi i planety. -
2017: Nowość w ofercie — obuwie
Firma poszerzyła swoją ofertę o obuwie.
But sportowy Lululemon Blissfeel -
2018: Rezygnacja Potdevina
Laurent Potdevin zrezygnował ze stanowiska dyrektora generalnego oraz z członkostwa w radzie dyrektorów firmy. Lululemon uzasadniło tę decyzję kilkoma przypadkami niewłaściwego postępowania.
-
2019: Inwestycja w start-up Mirror
Magazyn „Forbes” przypisał dalsze sukcesy firmy jej konsekwentnej odmowie sprzedaży produktów Lululemon w domach towarowych. Według magazynu podejście to znacząco wzmocniło lojalność klientów i pozwoliło firmie zachować kontrolę nad cenami. Przedsiębiorstwo wspierało ten model również za pośrednictwem globalnych ambasadorów marki, którzy prowadzili warsztaty i inne wydarzenia — zarówno w internecie, jak i stacjonarnie.
Lululemon zainwestowało w fitnessowy start-up Mirror, który opracował interaktywne lustro z kamerą i mikrofonem przeznaczone do ćwiczeń w domu. Współpraca miała między innymi zaowocować nowymi funkcjami lustra. Lululemon Athletica, marka luksusowej odzieży ulicznej, miała pojawić się w wybranych sklepach, poszerzając ofertę Lululemon o kolejną kategorię produktów.
Lululemon Athletica miało już ponad 460 własnych sklepów na całym świecie, w tym 6 w Niemczech, i z powodzeniem sprzedawało swoje produkty również przez internet. Oferta firmy obejmowała sportowe koszulki, szorty i spodnie, a także odzież codzienną oraz akcesoria do jogi. -
2020: Przejęcie Mirror
Lululemon ogłosiło przejęcie Mirror za 500 mln dolarów. Firma wykorzystała również nasilony przez pandemię COVID-19 trend ćwiczenia w domu zamiast na siłowni.
-
2021: Kontrowersje wokół wewnętrznej kampanii
Po śmierci George’a Floyda jeden z dyrektorów firmy miał zmusić swoich pracowników do udziału w kampanii „All Lives Matter”. Przeprosił 200 pracowników, po czym został zmuszony do odejścia z firmy.
Sprzedaż w tym roku obrotowym wyniosła około 4,4 mld dolarów. -
2022: Straty związane z Mirror
Lululemon ogłosiło, że na koniec roku dokonało związanego z przejęciem Mirror odpisu po opodatkowaniu w wysokości 442,7 mln dolarów. W liście otwartym 1698 instruktorów jogi oraz ich uczniów wezwało firmę do przejścia na energię odnawialną do 2030 roku. Jak twierdzili, około połowę zapotrzebowania energetycznego firmy pokrywała energia pochodząca z węgla.
-
2023: Dalszy rozwój
W 25. roku działalności firma nadal się rozwijała, zatrudniając około 34 000 osób i prowadząc 655 sklepów na całym świecie.